Het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg

Het huidige Elisabeth Ziekenhuis is ontstaan vanuit een tijdelijk gasthuis aan het Wilhelminapark in Tilburg. Dat gasthuis werd in 1827 opgericht door vier rijke, katholieke Tilburgers die vonden dat er in de stad te veel armen omkwamen. De zorg was vooral gericht op verplegen, niet op genezen, en werd uitgevoerd door een kinderloos echtpaar en een aantal vrouwen. Hoewel er plaats was voor ongeveer tien personen, werden er vaak meer mensen verpleegd. 

Het bleek een groot succes. In 1838 kon het gasthuis onder de naam 'St. Elisabeth Gasthuis' verhuizen naar een groter onderkomen met meer mogelijkheden. De verpleging werd vanaf toen gedaan door de Zusters van Liefde. Met de tijd raakten artsen betrokken bij de zorg en deed geneeskunde steeds meer zijn intrede in het gasthuis. Zo kwam er een operatiekamer en waren er ook isolatiekamers voor patiënten met besmettelijke ziekten zoals tyfus, cholera en roodvonk. 

In 1927 werd eindelijk gestart met de bouw van een nieuw ziekenhuis aan de Jan van Beverwijckstraat, in een nieuwe woonwijk. Het waren een aantal losse ziekenhuisgebouwen, omgeven door een tuin. Vanaf nu heette het St. Elisabeth Gasthuis, het St. Elisabeth Ziekenhuis. 

Maar ook dit ziekenhuis groeide snel uit zijn voegen. Bij de start waren er 250 bedden, in 1964 al 846. Ook voldeed het gebouw steeds minder aan de op dat moment geldende eisen aan medische zorg. In 1978 werd daarom gestart met de bouw van een nieuw ziekenhuis. Het oude ziekenhuis werd grotendeels gesloopt en kreeg deels andere bestemmingen.