Wie kent de prachtige villa niet: Huize Kortonjo aan de Aalsterweg in Eindhoven. In 1907 werd dit buitenhuis gebouwd door notaris Josephus Johannes Fens. Ja een buitenhuis, want de familie Fens woonde destijds aan de Keizersgracht.
De naam Kortonjo is een verwijzing naar de leden van het gezin Fens: moeder Kor, zoon Anton en vader Joseph. Destijds stond er op het terrein ook nog een oude hoeve, maar die werd decennia geleden gesloopt. De buitenplaats, bestaande uit een villa, tuinmanswoning en een koetshuis, werd gebouwd naar ontwerp van architect G. Geenen.
In de depots van het Regionaal Historisch Centrum Eindhoven bevinden zich vele stukken van deze notabele familie. Naast onder andere notariële stukken van de heer Fens, hebben wij ook een aantal dagboeken van zijn geliefde vrouw. Deze boekjes geven niet alleen inzicht in het leven in de hogere kringen aan het begin van de twintigste eeuw, maar zij schrijft ook over de bouw van Villa Kortonjo.
Februari 1907, dagboek bijgehouden door mevrouw Fens:
“De begrooting voor den buiten was f 17.600, hetgeen natuurlijk veel te veel was. Architect Geenen laten komen en hebben wij nu een kleiner plan voor het huis besproken; geen slaapkamers beneden. Dat zou hij nu eens uitwerken, ook geen hardsteen aan de gebouwen, verschillende bezuinigingen aanbrengen, en zou hij daarvan dan een opgaaf doen met nieuwe teekening.”
Om in stijl naar Kortonjo te kunnen gaan, kopen ze in Utrecht een Landauer. En daar horen uiteraard ook een menner en een nieuw paard bij: “Om kwart over 9 ben ik met Anton en Van der Leeden naar Scheffers in den Bosch geweest, verschillende paarden gemonsterd; met 2 gereden. Een lichtbruine en een donkerbruine. De laatste beviel ons het beste; het was een goed ras: Hanoveriaan. De lichtbruine was ook heel mooi, maar had veel kleine bruine plekjes op het lijf, wat ik niet mooi vond.”
“Piet van den Reek is als koetsier in dienst gekomen. Daar het paard er nog niet is, heeft Piet de hooizolder opgeruimd en in orde gebracht.” Vervolgens ging Piet naar Den Bosch om het paard nogmaals te rijden: “Extra brief gekregen van Scheffers dat hij het paard op makheid wilde geven, dat wij na eenigen tijd, als het niet mak bleek, een ander van hem konden krijgen.”
Die avond bevestigde de koetsier dat het paard ook bij avond zeer mak was, en dat gaf de doorslag: “Piet weer naar den Bosch vertrokken; hem een brief van Joseph meegegeven dat wij het paard op die conditie accepteerden en ook een brief van mij over een en ander. Piet om 9 uur teruggekomen. Hij had nog tweemaal met het paard gereden en was het dier uiterst mak geweest.”
Enkele dagen later kwam het paard aan op Kortonjo: “Om 4 uur is het paard aangekomen. Het zag er goed uit en niets vermoeid. Wij zullen hem Max noemen.”
De dag erna werden er meteen drie ritten gemaakt, waaruit we kunnen concluderen dat het paard was goedgekeurd. De daaropvolgende dag werd het bedrag dan ook betaald.
