Als je bekend bent in Helmond, dan heb je zeker ooit gehoord van Peapark. Waar nu een stapeltje betonblokken te vinden is, stond eerst de sprookjesachtige villa van Piet de Wit en zijn Anna.
Volgens Het Helmonds Woordenboek van Wim Daniëls betekent “Da’s nogal Piet de Wit”: “Dat is logisch, vanzelfsprekend, voor de hand liggend”. Het woordenboek geeft als verklaring voor de uitdrukking dat wat 'textielbaron' Piet de Wit deed voor hem heel gewoon was, maar voor anderen verbazingwekkend. Een van de voorbeelden van deze uitspattingen: een gigantische villa bouwen, genaamd Peapark.
Piet de Wit werd geboren in Helmond op 10 juni 1869. Op 16-jarige leeftijd begon hij te werken in het textielbedrijf van zijn vader. Vanaf dat moment was Piets werkzame leven een aaneenschakeling van vallen en weer opstaan. Dit kon zijn door een faillissement, ontslag of een andere onfortuinlijke gebeurtenis. Maar Piet krabbelde steeds weer op als een kat met negen levens. Het eerste faillissement was dat van de zaak van zijn vader onder Piets leiding.
Na dit voorval ging Piet met zijn broers en zussen wonen op het Stationsplein. Zus Toos nam de taak van het huishouden op zich en om haar bij te staan zocht Piet een dienstbode. Anna Arts uit Venray kreeg de betrekking. Anna was een knappe vrouw en Piet werd verliefd. Het paar trouwde in 1904, maar door het standsverschil viel dat niet bij iedereen in goede aarde. Na jaren met Anna op het Stationsplein te hebben gewoond zocht Piet naar een rustige locatie om een huis te bouwen. Hij had zijn oog laten vallen op Tongelre, maar het werd uiteindelijk een perceel bij de Warande.
Piet liet daar in 1914 een kapitale villa bouwen van 45 kamers gelegen op een heuvel. De villa kreeg de naam Peapark, waarin de letters Piet en Anna verwerkt zijn.
Na de Eerste Wereldoorlog ging het zakelijk bergafwaarts met Piet en dit leidde uiteindelijk tot een faillissement van zijn textielfirma in 1925. De verkoop van het Peapark was een van de zaken die diende om zijn schulden af te betalen. Omdat er geen belangstelling was voor de villa werd deze geveild. Kostte de villa destijds ƒ300.000,-, nu bracht ze maar ƒ24.000,- op.
De koper was Antoon van Thiel. Deze liet de villa in 1928 afbreken, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Er moest namelijk dynamiet aan te pas komen voordat de villa zich gewonnen gaf.
Vandaag herinneren enkele betonblokken in het Warandepark nog aan de plek waar het paleis stond. Na het faillissement bleef Piet de Wit actief in Helmond, verhuisde zijn gezin naar een nieuwe villa aan de Warandelaan (1927), en trok later naar Brussel.
