Je kocht er koffie, thee en cacao, maar ook vruchtenwijn, snoep en suiker. Zelf pakken mocht niet. Alles werd keurig afgewogen en voor je ingepakt door de winkelier. Wie herinnert zich nog de kruidenier op de hoek?
Prominent aanwezig in iedere kruidenierszaak is de grote toonbank, met daarop een blinkende weegschaal. Op de schappen en glazen potten prijken bekende merknamen. Royco voor poedersoep, Persil voor de was of snoep van de FAAM verpakt in glimmende rolletjes. En aan de muur: reclameposters, en een houten kruis voor de zegen van boven.
De kruidenier maakte graag tijd voor een praatje, hoorde ook wat er door klanten besproken werd in de zaak, en was dus goed op de hoogte. Bij voorkeur rekende je de boodschappen direct af, maar ze laten opschrijven in het schriftje en later betalen kon ook.
Openingstijden waren er natuurlijk wel, maar als je op zondag toch nog een pond suiker tekort kwam, liep je gewoon achterom. De kruidenier had zijn zaak vaak aan huis en was daardoor in feite altijd geopend voor de trouwe klant.
Zo'n kruidenierszaak was vaak een echt familiebedrijf. Heel het gezin hielp mee om de boel draaiend te houden. Vader bemande de toonbank, moeder regelde de administratie (en omgekeerd). En bij drukte sprongen opa, oma, ooms en tantes graag te hulp. Ook (jonge) kinderen waren vaak gewoon in de winkel van hun ouders te vinden, als ze niet naar school gingen of op straat speelden.
Fragment uit de dorpsfilm van Haaren uit de jaren 60
bron: J. Adolfs, collectie BHIC nr. SAL-045 via brabantinbeelden.nl
De kruidenier op de hoek van de straat is al lang uit het straatbeeld verdwenen. Net als het kruideniersgezin. Vanaf de jaren 60 won de zelfbediening snel terrein en verving de supermarkt de lokale grutter.
vroeger zaten er heel veel van die kleine kruideniertjes in Den Bosch. Je kon daar vaak zelfs ook terecht voor een fietslampje. Ik weet nog Welts in de Jacob van Maerlandstraat. Begonnen met alleen snoep en steeds meer gaan verkopen. Verschillende in de graafes wijk en er zat erop 1 op het Hofstad. Langs de Zuid Willemsvaart zat er ook een vlakbij de huishoudschool. Achter de Bartjes kerk zat er ook 1 op een pleintje,
Ik herinner me de Gruyter met die mooie koperen (met glas) kasten waar de koffie in zat Dat rook zo lekker En natuurlijk “snoepje van de week”
Bedankt Jos en Maria, voor jullie reacties. @Jos, zegt Walschots bij het park aan de Geldersedam je nog iets?
@Maria: wat leuk dat je je die geur zo levendig voor de geest kunt halen, én de snoepjes natuurlijk :)
Walschots kan ik me nog goed herinneren, een zoon daarvan zat bij mij op voetbal. En op het Taxandriaplein zat er ook een volgens mij.
Dat denk ik inderdaad ook Jos, wat leuk dat je je zoveel kruideniers in 's-Hertogenbosch kunt herinneren en wat is er dan veel veranderd inmiddels.
Ja ik zit nu eenmaal op een leeftijd dat je dat toen allemaal hebt meegemaakt. Zo kon je vroeger ook achter van de Udenhout, toen nog in de Jacob van Maerlandstraat, op zondag verpakt ijs kopen. Daar zat toen een groothandel in ijs. Weet helaas de naam niet meer.
Daar heb je inderdaad gelijk in. :)
Misschien dat andere lezers van dit onderwerp je nog aan de naam kunnen helpen, er zullen vast ook (oud-)Bosschenaren mee lezen!
De clienten van onze woonzorg instelling herkende alle beelden en foto's. Er werd mening keertje een "O ja" gezegd. Erg leuk om dit terug te zien.
Graag zien we nog meer van deze beelden.
Die ijs verkochten weet ik ondertussen ook weer dat was Vochteloo
In de Palmboomstraat zat ook nog van de Heijden
Sonja, leuk om te horen dat jullie met veel plezier en herkenning naar deze beelden gekeken hebben!
Jos, top dat je nog op de naam van de ijsgroothandel bent gekomen!
Ik herinner met de kruidenier van vroeger Koos van Hintum goed. Hoek Rozenstraat Leliestraat. Omdat mijn vader vroeg 1957 overleed, mocht ik als oudste meehelpen met de boodschappen. Ik kreeg een boekje mee waar alles in stond. Daar werd de prijs achter gezet en zaterdagmiddag ging mijn moeder dan betalen. Op de hoek Tulpstraat -Palmstraat was Bekkers een snoepwinkel daar kon je voor een cent al snoep kopen.
In welke plaats was dit ?
Oss
mijn hele jeugd stond in het teken van het winkeltje van mijn vader , Jan Sluijter, in de Oeterselaan op Dueteren in 's-Hertogenbosch.
Hartelijk dank voor je reactie, Hans. Bracht je veel uren in dit winkeltje door? Hielp je zelf ook mee en kreeg je weleens wat lekkers toegestopt van je vader?
Zeker wel, maar mijn oudere zussen hielpen meer mee.
voor wat betreft wat lekkers kreeg ik wellicht te veel toegestopt.
Ik heb nog wel een foto van mijn vader achter de toonbank
Haha, dat vond je als kind vast niet erg, een extra snoepje ;) Mocht je de foto met ons willen delen, dan kun je een mailtje sturen naar info@brabantinbeelden.nl. Bedankt voor je reactie!
hi Lisette, ik zal de foto vanavond of morgen mailen
Dat is hartstikke fijn, Hans! Bedankt voor de moeite en we zijn benieuwd.
Ik herinner mij nog goed de FIFA supermarkt in het kleine winkelcentrum bij de Oosterplas (Aawijk Den Bosch). De al wat oudere eigenaar liep overdag in de winkel rond (6 dagen per week) en was in de avonduren boven de winkel (zijn woning) zichtbaar voor passanten aan het werk (waarschijnlijk inkoop regelen, kassageld tellen en de administratie op orde houden). Met veel respect denk ik terug aan deze ondernemer. Het was hard werken in die tijd!
Bedankt voor het delen van deze herinneringen, Aart. En wat mooi eigenlijk dat het harde werk van deze eigenaar zoveel indruk op je heeft gemaakt, dat je er jaren later nog aan terugdenkt!
In Eindhoven, eerste helft jaren 60, was in de Bredalaan een winkel van de Gruyter op peuter-loopafstand van de kleuterschool. In de hoogste klas mocht een van de kinderen elke week een kleine boodschap doen voor de juffrouw. Dat kind kreeg dan ook het snoepje van de week.
Meestal was dat echter een klein speeltje, en niet een snoepje. Toen het mijn beurt was kreeg ik een vogelfluitje.
Leuk verhaal heb je met ons gedeeld, Ad! Wat moet het spannend zijn geweest om zo voor het eerst alleen naar de winkel te gaan, op verzoek van de juf. Of was je daarvoor al vaker in de winkel van de Gruyter geweest?
Nee, dat was de eerste keer. Best een grote winkel!
Wel was ik al eens met een briefje van 2,50 naar de kleine kruidenier op de hoek geweest, terwijl mijn moeder bij ons huis bleef kijken of alles wel goed ging!
Wat leuk dat je je dat nog zo goed kunt herinneren, Ad! Hartelijk dank voor je reactie.
Hallo, graag had ik meer geweten over de kruideniers winkel Walschots, om mijn onderzoek genealogie Walschots te kunnen uitbreiden. Eventuele foto's of verhalen zijn zeer welkom. Vriendelijke groeten. Walschots Theo.
Walschots, hoek Geldersedam/Geert van Woustraat. Je kon er nog snoep uitkiezen voor 5 of 10 cent. Later nog zelf ijsjes pakken uit de diepvrieskast. Er werd nog 'opgeschreven' in het boekje.
De ramp begon toen de Mavo er tussen de middag kwam winkelen.
Henk Gertsen, dank voor het antwoord. Mijn interesse werd gekoppeld aan het verhaal van Onderweg naar huis Geschreven door Van Rooij Ron Pelssingel B580 - onderweg naar huis - ’s-Hertogenbosch. In dit verhaal werd een kruidenierswinkel vermeld. In het verleden vond in verschillende handelszaken van Walschots(en). Nu heb ik deze kunnen koppelen, waarvoor dank.
Groeten, walschots Theo.
Bedankt voor jullie reacties, Theo en Henk. Mocht je het Kamer van Koophandel dossier nog niet besteld hebben, dan is dat mogelijk via de volgende link: https://www.bhic.nl/onderzoeken/handelsregister?m…
Veel succes met je onderzoek!
Op de hoek Geldersedam - Geert v Woustraat zat een snoepwinkeltje van Fam Walschots, voor overige producten kon je het laten opschrijven en 1x per week of maand betalen.
Dat is nog eens handig! Hartelijk dank voor je reactie. Kinderen mochten alleen vast niet onbeperkt snoep 'op rekening' meenemen ;)
Leuk om de reacties te lezen! Ik werk momenteel aan een kleine docuserie over de kruidenier van vroeger. Daarvoor zou ik graag mensen spreken die daar mooie herinneringen aan hebben. Misschien was u zelf kruidenier, groeide u op in een kruidenierswinkel of kwam u vroeger vaak bij de kruidenier op de hoek.
Lijkt het u leuk om uw herinneringen te delen, of kent u iemand die dat zou willen? Dan zou ik het heel leuk vinden om die verhalen te mogen horen.
Stuur mij gerust een mailtje: marte.van.der.hoogt@hva.nl
Wat een leuke oproep, Marte. Ik hoop dat het veel reacties oplevert en een mooie informatieve docuserie. Succes!
goede morgen,
mijn ouders hadden een kruideniers/tabakswinkeltje in de jaren 60- 80 in een volksbuurt in 's-Hertogenbosch.
ik weet in mijn jeugd niet anders dan we hadden dit winkeltje.
Hi Hans, wat leuk!
Zou u mij een mailtje willen sturen? Dan kan ik contact opnemen.
[e-mailadres verwijderd door Forumbeheer BHIC]
Hartelijk dank voor je reactie, Marte. We hebben je e-mailadres hierboven verwijderd om mogelijk verkeerd gebruik ervan (denk aan spam) te voorkomen. Als je wilt, kunnen we achter de schermen je mailadres aan Hans doorgeven. Laat het gerust weten als we dit voor je kunnen regelen.
Weet iemand van jullie de naam van een kruideniers winkel op de hoek van de koningsweg in den bosch van rond 1965 hoop op antwoord vriendelijke groet harrie van de zande
Harrie, we hebben per mail een reactie van Aart gekregen op jouw vraag:
Weet je het huisnummer van de kruidenierswinkel? Er zijn namelijk meerdere mogelijkheden in deze straat. Er is een hoekhuis (woonhuis) van de familie De Gruyter. Een andere mogelijkheid is het adres waar een groentehandelaar actief was. Veel groentehandelaren zijn namelijk kleine voedingsmiddelenwinkels gaan runnen. Maar ook een melkhandelaar is in deze straat actief geweest. Als Harrie het huisnummer kan doorgeven levert de zoektocht mogelijk het juiste antwoord op.
Onderweg naar huis
Geschreven door Van Rooij Ron
Pelssingel B580 - onderweg naar huis - ’s-Hertogenbosch
Een groot aantal jaren heb ik op Pelssingel B580 mogen wonen. Een noodwoning die door zijn letter B werd verheven tot Bungalow. De Pelssingel was indertijd een straat die belegd was met van die karakteristieke Belgische kinderkopjes‚ waar menig wielerronde heden ten dage jalours op zou zijn. Onze woning was de eerste die moest verdwijnen. Een school had deze plaats nodig. Maar ook die school zou geen lang leven beschoren zijn. Niet veel later zouden ook onze voormalige buren‚ de familie Stevenaar‚ die nooit uit mijn gedachten zijn verdwenen‚ hun bungalow moeten verlaten‚ omdat ook deze zou gaan verdwijnen. Een tijdperk werd voor ons afgesloten.
Herinneringen branden op mijn netvlies. Heerlijk warm brood kopen bij Bakker van Riel. Je liep dan‚ het brood steeds overgooiend van je ene in je andere hand‚ om de warmte te verdelen‚ naar huis. Eenmaal thuisgekomen besmeerde je het zelf gesneden brood met een dikke laag boter‚ welke direct wegsmolt om daarna te bestrooien met flink veel suiker. Van Sonja bakker hadden wij in die tijd nog nooit gehoord.
Slagerij van Dulmen‚ waar je gelukkig op de pof kopen. De aankopen werden in je eigen boekje bijgeschreven en als je vader dan zijn salaris binnen had ging je moeder betalen en werd het bedrag doorgestreept. Klaar voor de volgende maand. En meestal het moment voor iets extra’s. Slagerij van Dulmen‚ met zijn impossante hakblok achter de toonbank waar hij met fikse hand mooie plakken vlees sneed om daarna met een welgemikte slag met zijn bijl het vlees definitief te scheiden van de rest. Ook daar waar je beuling kocht of balkenbrij. Vet spek voor het maken van kaantjes of het gewoon te koken. Een plakje worst was dan je beloning.
Ook zie ik dan nog dat kleine kruidenierswinkeltje van de familie Walschots. Waar grote vierkante blikken van Verkade met een rond kijkglas een blik gaf op de koekjes die het bevatte. Of waar je de lodaline kocht in literfles met als beloning in die fles een plastic bootje wat je in elkaar moest zetten.
Waar je snoepgoed kon kopen als strooplikkers met jodenvet‚ snoeppapier en zakken koekkruimels. Belga’s waar je je tanden op stuk kauwde. Twee voor 5ct. En minutenlang stond je voor het glas van de toonbank te kijken welke kleur je zou nemen. Hoewel het volgens mij wat smaak betreft‚ achteraf bezien niets uitmaakte.
Ook de Spar‚ van de familie van Eggelen maakte deel uit van je leven‚ het was de grootste van alle kruidenierszaakjes die in de omgeving van Pelssingel B5680 aanwezig waren‚ zo ook op de Westenburgerweg waar zo’ n klein familiezaakje was gevestigd en waar je sigaretten los kon kopen van het merk Silky. Ik heb er vaak gestaan als 8 - 9 jarige en legitimeren?‚ dat was er in die tijd niet bij‚ ze kende je toch.
Op vrijdag werd de gang gemaakt naar de slachterij aan de Zuid Willemsvaart‚ om er vervolgens in de rij te gaan staan om een een zak goedkoop vlees te kopen. De slachterij waar je aan de achterkant het afvalwater met bloed zag weggulpen in de AA‚ waar we volop kikkervisjes‚ ook wel kwakbollen genoemd‚ konden vangen. Wisten zij veel over problemen met het milieu. Vaak heb ik staan kijken hoe de varkens‚ achteraf met harde hand hun noodlot tegemoet krijsten.
Oog voor het milieu hadden we sowieso niet in die tijd‚ want ook wasserij De Spuistroom (alleen de naam al)‚ buurman van de Slachterij‚ loosde driftig op de AA. Achteraf gezien was Den Bosch een stad met veel industrie waar de boterfabriek van Nederveen‚ ook aan de AA‚ maar aan de andere kant van de brug je ontzag inboezemde. De sigarenfabriek van Willem ll‚ De Gruyter in de binnenstad‚ Michelin en de Remington‚ maar dit terzijde. Dit was toch verder buiten ons zichtveld in die tijd. Wel binnen dat gezichtsveld was o.a. de viskraam op het veldje (ook wel de gaarkeuken genoemd) die pal naast een stinkend pissoir stond‚ bij de ingang van de stadskwekerij.
Daar waar mijnheer Adema de scepter zwaaide en die weer eens achter je aan kwam als je‚ eenmaal over het hek geklommen‚ een bosje wortelen uit de grond trok‚ een tomaatje van de stam haalde of aardbeien plukte. Snel even naar de konijnen in het hok kijken en dan snel weer het hek over. En meestal was je mijnheer Adema te snel af. Want snel was mijnheer Adams gelukkig niet.
Gescheiden zwemmen in het zwembad van de IJzeren vrouw. Jongens links en de meiden rechts‚ met een muur tussen het zwemgedeelte van minstens 2 meter 50 hoog. Streng verboden er langs te kijken (je moest echt voorbij het diepe) of er overheen te kijken. Kolen kopen bij kolenhandel Droste op het Hinthamereinde‚ rechts de brug over‚ voorbij weeshuis St. Josef. Op je stepje een papieren zak met eierkolen‚ want dat was lekker goedkoop en een zak anthraciet‚ want die branden langer.
De meteropnemer die de meters voor gas en elektra kwam legen‚ dubbeltjes van het gas en guldens voor de elektra. Deze werden keurig in rijtjes van 10 stuks op tafel gelegd‚ om vervolgens geteld te worden. Een blik op de meter leerde dat het soms niet klopte. Maar wat doe je zonder electra en gas? Meermalen knalde het licht eruit omdat het geld in de meter op was. Dan was het in het donker zoeken naar een gulden‚ als je vader er al een had en anders maar vroeg naar bed. De distributieradio werd daardoor ook het zwijgen opgelegd‚ maar de piano bleef het gelukkig wel doen.
Maandenlang waren we in de ban van de vakantie die zou komen. Vakantie helemaal naar Vught‚ op de fiets‚ bepakt en bezakt‚ maar wel op vakantie. De eerste wasmachine‚ een langzaam wasser met zo’n grote mixer in de kom‚ van het merk Hoover‚ met die mooie grote H en die schuine letters. Daarna kreeg mijn moeder een snel wasser van Candy‚ met zo’n schoep in de bodem. En met de wringer werd het overtollige water uit de kleding verwijderd‚ steeds een slagje verder aangedraaid en dus ook steeds zwaarder. Volgens mij heeft mijn moeder hierbij veel hulp gehad van de buurtkinderen die steunend en kreunend wel aan de slinger wilde draaien.
Pelssingel 580B‚ waar veel herinneringen van mij vorm hebben gekregen. De Sint Anthoniuskerk‚ de scholen Sint Anthonius aan de Jan schofferlaan waar de jongens naar toe gingen en de meiden naar de Zoete Lieve Vrouweschool aan de Geldersedam. Recht tegenover het park gelegen‚ wat toen nog een echt park was‚ dicht bebost en waar je je toen al‚ in een andere wereld waande. Je eerste vriendinnetje die naar balletles ging‚ wiens vader een rijschool had en woonde aan de Geldersedam 61.
Mieke Litsenburg‚ mooi lang blond haar en verschrikkelijk mooi en lief‚ althans zo herinner ik me haar in ieder geval en zij had een vriendin‚ Loes van der Sanden‚ ook zij woonde op de Geldersedam op nummer 49. En toeval kan geen toeval zijn‚ dat als je op je eigen trouwdag tijdens het feest in De Witte in Vught‚ ineens je eerste lieve vriendinnetje tegenkomt‚ omdat ook zij daar was om feest te vieren. Want ook Mieke was die dag getrouwd.
De familie van de Krabben op het Geert van Chalcarplein no 2. Gerrie van der Krabben‚ een van de zoons des huizes was mijn echte schoolvriend‚ wiens broer ik nu weer tegenkom als vader van een dochter met een beperking‚ omdat ook ik een zoon heb met een beperking. Maar wat is een beperking‚ heeft ieder mens niet op zijn of haar manier een beperking. De families Tol en van Veluw‚ Op de Pelssingel de families van Dartel‚ van Buul‚ Eekels‚ Stevenaar‚ Janssen. Pelssingel 580B‚ die B die ik nooit vergat‚ want die B gaf je status‚ noodwoningen met een Bungalow status. Boekenvol kunnen er worden geschreven over deze bijzondere tijd.
Aan beide zijden van de Pelssingel was een pleintje met ieder drie hele hoge en statige populieren. Een aan zijde van Slagerij van Dulmen en een aan de zijde van Pelssingel 580B‚ daar waar de ijscoman op woensdagmiddag zijn karretje neerzette en waar je voor 5ct een ijsje kon kopen‚ waar je den ook de hele week naar uitgekeken had. Pelssingel 580B‚ een boek wat geschreven moet worden‚ een boek wat geschreven gaat worden.
Pelssingel 580B‚ onderweg naar huis. Herinneringen die niet alleen zomaar herinneringen zijn maar bouwstenen in een leven. Toevallig in mijn leven.
Met vriendelijke groet en veel succes‚ Ron van Rooij.
Wat een herkenbare herinneringen van Ron. Je loopt in gedachten mee met hem door de genoemde straten. Voor oudere Bosschenaren een feest van herkenning.
Daar zijn wij het helemaal mee eens Aart, met dank aan Theo!
