Na de Tweede Wereldoorlog en de onafhankelijkheid van Indonesië komen veel militairen en Indische Nederlanders terug naar Nederland. Zij missen de Indische keuken en Chinese restauranthouders zien hier een kans. Ze nemen koks met een Indische achtergrond in dienst en voegen gerechten als saté en nasi goreng toe aan hun menukaarten.
De gerechten in hun restaurants worden bovendien aangepast aan de Nederlandse eetgewoonten: grotere porties en minder pittig. De Chinese, de Indische én de Nederlandse cultuur komen hier samen; het Chinees-Indische restaurant is geboren. Hun aantal stijgt vanaf dan snel en de menukaart blijft zich ontwikkelen.
"Ze zeggen vaak dat in elk dorp drie dingen te vinden zijn: een kerk, een snackbar en een Chinees-Indisch restaurant, en ergens klopt dat ook wel. [...] Voor veel Nederlanders was het eten bij een Chinees-Indisch restaurant de eerste ervaring om überhaupt uit eten te gaan."
Regisseur Julie Ng in de BHIC-podcast Vanavond halen we Chinees